Goed nieuws voor lekkerbekken en smulpapen! Een eenvoudige en efficiënte manier om voedsel langere tijd te bewaren zonder dat het slecht wordt is… eten. Als er (te) veel is, eet je veel. Je lichaam slaat het overbodige voedsel op als vet. Dat wordt aangesproken op momenten dat je de energie nodig hebt maar te weinig voedsel (brandstof) hebt. Dieren die een winterslaap houden hanteren dit principe om te overwinteren: eerst vet opslaan, daarna het metabolisme stilleggen: zo weinig mogelijk bewegen om de energiebehoefte zo klein mogelijk te houden.
Hoeveel reserves je zo kan opslaan?
Als je normaal 60 kilo weegt lijkt het me dat je je overlevingskansen niet verhoogt als je ook nog eens 100 kilo vet gaat meesjouwen.
Laat dat maar aan anderen over.

Op de Stellmoorsite bij Hamburg (+ 10.000 v.Chr.) tonen vondsten aan dat overzwemmende rendieren werden beschoten en gedood. Ze werden met stenen verzwaard, allicht om de vleesvoorraad in het koude water langer te bewaren.

eekhoorn1Onze voorouders kenden de natuur zeer goed. Hun overleven was ervan afhankelijk.
Een lange en koude winter overleven was kei moeilijk, en lukte vaak niet.
Als er niets meer te vinden was, waren ze bereid ultieme risico’s te nemen.
En gevaarlijke reserves aan te spreken.
Archeologen vonden heel wat –ook beschilderde- benen van de uitgestorven holenbeer. Tegen het einde van de eerste ijstijd, ca. 15.000 jaar geleden, was hij er niet meer.
Waaruit ze concluderen dat die aanbeden werd.
Gerespecteerd en gevreesd werd hij zeker!
De holenbeer (Ursus spelaeus) leefde in Europa, en at hoofdzakelijk planten. Het mannetje kon 3,5 meter groot zijn, staand op zijn achterpoten. Hij kon 450 kilo wegen!

Ik veronderstel dat hij uitgemoord werd. Dat dit de ultieme overlevingsstrategie was.
Een op de winter voorbereide, volgevreten beer in zijn winterslaap in een grot (zijn hol) overvallen: een geweldige bron van eiwitten en vetten.  En een warme pels!
En een veilige en beschutte woonplek!
Observatie, voorzichtigheid, handige wapens en samenwerking hielpen zo allicht de winter te overleven. Toch voor de mens. Pech voor de beer…

Hij had een prachtfiguur voor zijn buik aan een eigen carrière begon.
 (nr  Margaret Hasley)