mitesMijten (Acariformes) zijn kleine geleedpotigen die (net als de teek en de spin) meestal acht poten hebben. Ze zijn gewoonlijk kleiner dan 0,1 tot 1,0 mm en met het blote oog niet of nauwelijks waarneembaar. Er zijn meer dan 45.000 soorten.

Mijten eten onder andere dode dieren, planten of rottende stoffen. Roofmijten leven vaak van andere mijten en worden in de kastuinbouw als plaagbestrijding ingezet.

Enkele gekende mijten
De schurftmijt (Acarus scabiei) is minder dan 0,5 mm groot en graaft net als de larfjes gangen in de huid. De jeuk ontstaat bij nog niet eerder besmette personen pas na een paar weken, door een allergische reactie op de mijt en haar uitwerpselen.

De huisstofmijt (Dermatophagoides pteronyssinus) is ca. 0,3 mm en leeft in matrassen, kussens, gestoffeerd meubilair, tapijt en op beschimmelde muren. Hij leeft onder meer van menselijke huidschilfers. Uitwerpselen en vervellingshuidjes van de huisstofmijt kunnen allergische reacties als astma en eczeem veroorzaken. Praktische maatregelen ter beperking van de huisstofmijt zijn het verwijderen van huidschilfers (schoonmaken) en het beperken van de luchtvochtigheid (ventileren).

De varroamijt is een uitwendige parasiet die voorkomt op insecten, maar zich alleen voort kan planten op het broed van honingbijen. In het volwassen stadium hebben ze 8 poten. Het volwassen wijfje is dwars-ovaal van vorm, roodbruin van kleur, 1,1 mm lang en 1,5 mm breed.