Een windje bestaat uit methaangas. Dat brandt heel goed.

biogasBiogas ontstaat als gevolg van biologische enzymatische processen. De hoofdbestanddelen zijn methaan en koolstofdioxide, beiden reukloos. Het gas ontstaat zoals moerasgas: als gevolg van vergisting (een anaeroob proces) van organisch materiaal zoals mest, rioolslib, organisch afval. Als restproduct blijft het natte eindproduct digestaat over.

Heel wat boerderijen voorzien met biogas in hun eigen energiebehoefte (of meer). Ze zijn meteen ook van een mestprobleem verlost.
Voor een goede vergisting is tussen 25 en 60, optimaal 37⁰C nodig. Een deel van de opbrengst (of een zonneboiler) is dus nodig om (via een warmwaterspiraal of verwarmde (horizontale of verticale))mengpropellers de tank te verwarmen. Productie op kleine schaal is daardoor in ons klimaat niet rendabel. In delen van Afrika, India en Pakistan kan dat wel.

1 kubieke meter vergistingstank dagelijks voeden met 6 kg. (letterlijk) gemixte grondstof en 6 liter water geeft na vergisting nog 10 à 20% gedroogde restresidu en 1 kubieke meter gas per dag.
Met 20 kilo mest per dag kan een gezin koken en ’s avonds nog één of twee gaslampen laten branden. Vier varkens of twee koeien volstaan hiervoor.

Mogelijk moet het gas gewassen worden om stank bij het verbranden te vermijden.
Aangezien samenstelling en druk van het gas anders zijn dan aardgas of LPG zijn speciale branders, lampen of generatoren nodig.


Er zijn drie types biogasinstallaties: 'fixed-dome', 'floating drum' en 'balloon'. Biomassa komt in een grote tank via een toevoer laag boven de bodem naar binnen. Een overloop voert het teveel aan vocht af (naar de tuin). Een omgekeerde, passende ton drijft hierop en wordt door het gas omhoog gedrukt. Aan de ton zit een buis met slang om het gas naar de verbrandingsinstallatie (koken, boiler, lamp) te leiden. Het gewicht van de ton bepaalt de druk op het gas.
De grondstof moet goed gemixt en gemengd worden om een continue hoeveelheid biogas te krijgen. Te veel of te weinig mest remt de ontwikkeling van de bacteriekolonie, en resulteren in lage en onregelmatige gasopbrengst.

Op internet zijn tig filmpjes en animaties te vinden van eenvoudige tonnen en gemetselde kuipen die schijnbaar feilloos werken. In warme landen.
Aangezien het op grote schaal wel haalbaar is zou eigenlijk iedere wijk een eigen installatie en gasdistributie moeten hebben. Hondendrollen worden geld waard!

Het principe lijkt me fantastisch. Maar in de praktijk wil ik

  • dat mijn toilet er rechtstreeks op aangesloten is,
  • dat ik niet 1 of meermaals per dag de tank regelmatig moet voeden met gefragmenteerd materiaal, een keer per week rotzooi er in kappen moet volstaan,
  • iedere dag warm kunnen douchen, en koken, en verlichten, zonder vieze geurtjes,
  • een systeem waarbij het bezinksel zonder veel getimmer gewoon kan afgevoerd worden naar de composthoop.
  • En ik wil niet te vaak ontploffen of verbranden.

Als iemand zo’n werkend model heeft zou ik het heel graag eens willen bekijken. Iemand??