Als schapen niet geschoren worden, zullen ze geregeld wol verliezen of afschuren. Je zal dus zelden wolvezels van 30 cm vinden. Om wol te verzamelen (en te verwerken) is het natuurlijk handiger om schapen te scheren. Eén volwassen schaap levert 3,5 tot 4 kg wol.
schaapscherenWol bestaat uit zachte, dunne haren van de vacht.
In tegenstelling tot haar heeft wol schubben, waardoor er zaden en takjes in blijven hangen.
Wol is ook gekroesd. Het heeft tot 20 bochten per 2,5 centimeter. Dit houdt de lucht goed vast, waardoor wol een goede warmte-isolator is. De schubben en de kroes maken dat wol kan gesponnen worden. De vezels haken daarbij in elkaar en blijven zo vastzitten.
Wolvezels variëren in dikte, van 10 micrometer voor fijne wol in de binnenvacht van Merino schapen tot 40 micrometer in de buitenvacht van Shetlandschapen. De dunste vezels geven het minste irritatie op de huid. De meeste mensen krijgen last van kriebelen als wolvezels dikker zijn dan 28 micrometer. (Dit heet het jeukpunt.)
Wol kan veel vocht (tot 40% in gewicht) uit de lucht opnemen zonder zelf vochtig aan te voelen.
Andere gekende wolleveranciers zijn

  • het angorakonijn: de wol is heel zacht en heel licht. Om hem sterker te maken wordt angorawol gemengd met schapenwol of andere vezels.
  • de Kasjmirgeit uit Midden Azië,
  • de Alpaca, die leeft in de Andes in Zuid-Amerika.

Wolvarkens (Mangalitsas) zijn (Hongaarse) varkens met een vacht die lijkt op wol. Ze worden echter –voor zover me bekend- enkel (op beperkte schaal) voor het vlees gekweekt.

(Wolvet: zie <Zalf-creme-vaseline>


Mensen zijn schapen. TV is de herder.
( Jess C. Scott )